به عنوان یک میراث فرهنگی ناملموس ملی، گلدوزی موی دانگتای ریشه در سلسله سانگ جنوبی دارد که میراثی 800 ساله را به همراه دارد. این مو با رنگ طبیعی موهای زنان جوان ساخته شده است و به عنوان یک گنجینه هنری ظاهر می شود که به طور منحصر به فردی با "نمادهای زندگی" آغشته شده است.

با استفاده از مو به عنوان نخ و سوزن به عنوان برس، بیش از 30 تکنیک دوخت انعطاف‌پذیر مانند "جوهر دوزی" و "گلدوزی تونال" همراه با ماندگاری همیشگی مو: مقاوم در برابر پوسیدگی و محو شدن مو به رخ می‌کشد. آثار آن ظرافت روستایی را با ظرافت شدید ترکیب می کند و زیبایی شناسی شرقی "لاغری، سبکی، شفافیت، عمق و ظرافت" را از طریق دقت دوخت های مرتب، ظریف و متراکم آشکار می کند.

این صنایع دستی دانگتای که به عنوان "شاهکاری زیر بهشت" مورد ستایش قرار گرفته و در فهرست میراث فرهنگی ناملموس ملی ثبت شده است، میراث فرهنگی را با مهارتی دقیق به هنر نفیس تبدیل می کند و روح صنعتگری را در هر تار مو زنده نگه می دارد - گنجینه ای فرهنگی که با نوک انگشتان شکل می گیرد.