Ширкати воқеъ дар Сючан, музофоти Хэнань — пойтахти парикҳо дар Чин — як корхонаи касбӣ мебошад, ки ба тадқиқот, таҳия, истеҳсол, мутобиқсозӣ ва фурӯши парикҳои босифати дастӣ ва парикҳои мӯйи воқеӣ бахшида шудааст.
Дар тӯли солҳо, ширкат худро ба ҳунармандии тозаи дастӣ бахшида, усулҳои анъанавии ҳунармандиро дастгирӣ мекунад. Он ба маҳсулоти аълосифати мӯйҳои дастӣ, аз қабили сарпӯшҳои аслии мӯйҳои инсонӣ, сарпӯши мӯйҳои сӯзанӣ, часбҳои мӯйи дастӣ ва тасмаҳои мӯйҳои дастӣ тахассус дорад. Бо истифода аз риштаҳои бодиққат интихобшудаи мӯи баландсифати инсон, маҳсулот коркарди дақиқи дастӣ, симулятсияҳои пӯсти сар бо сӯзанӣ ва сохтори ботинии нафаскаширо истифода мебаранд. Ҳар як ҷузъиёт бо дақиқ сохта шудааст, ки дар натиҷа ашёи тайёр бо матнҳои табиӣ, воқеияти бефосила, нафаскашии сабук, пӯшидани бароҳат ва устувории истисноӣ - ҳама ба сохтори аслии мӯи наздик шабоҳат доранд.