Als nationaal immaterieel cultureel erfgoed vindt Dongtai-haarborduurwerk zijn oorsprong in de Zuidelijke Song-dynastie, waarmee het een erfenis van 800 jaar voortzet. Gemaakt met het natuurlijk gekleurde haar van jonge vrouwen, komt het naar voren als een artistieke schat die op unieke wijze doordrenkt is met 'symbolen van het leven'.

Het gebruikt haar als draad en naalden als borstels en beschikt over meer dan 30 flexibele naaitechnieken, zoals 'inktborduurwerk' en 'tonaal borduurwerk', gecombineerd met de tijdloze duurzaamheid van haar: bestand tegen verval en vervaging. Zijn werken combineren rustieke elegantie met krachtige gratie en ontvouwen de oosterse esthetiek van "dunheid, lichtheid, doorschijnendheid, diepte en subtiliteit" door de precisie van nette, fijne en dichte steken.

Geprezen als 'een meesterwerk onder de hemel' en ingeschreven op de nationale lijst van immaterieel cultureel erfgoed, verweeft dit Dongtai-ambacht cultureel erfgoed met nauwgezette vaardigheid tot voortreffelijke kunst, waarbij de geest van vakmanschap levend blijft in elke haarlok - een culturele schat gevormd door de vingertoppen.